Quince años tiene mi amor

Nun instante, nun momento poden cambiar moitas cousas na tua vida, apenas un segundo fai falla para que todo dé unha volta de cento oitenta grados. Hai moitos momentos así, unhos que cambian para mellor e outros para peor, que che enseñan a valorar mellor as cousas e a saber o que tes, e un deses momentos sin duda foi fai tres anos, o dezasete de setembro do dous mil nove. O primeiro día de instituto, primeiro da eso, un curso no que todo da volta e empezas a madurar. Ese día por sorte atopeime con ela. A consecuencia diso todo foi aumentando e a nosa relación foi a máis, convirteuse no máis importante. Ela estivo na miña etapa de madurez, na que unha é terriblemente tonta e comete erros. E ela estivo ahí para cometer eses erros conmigo e aguantarme nos meus momentos tontos. Levantachesme cando cain, cando todo iba mal ti estabas ahí para animarme, para alegrarme e decirme "sonríe". Enseñachesme moitas cousas e contigo aprendin o dito ese de "nunca sabes o que tes hasta que o perdes". Boteite moito de menos pero nos momentos que me facías falta ahí estabas, encima miña para que sorrira. E négome a que esto volva a pasar porque sinceramente non me faigo á idea de volver a perderte, fuches eres e serás e non hai máis. Por moito que cambien as cousas, por moitas voltas que dé o mundo sei que te terei ahí, e deberías saber que ti a min tamén. Porque vas ter a Aitana hasta na sopa, aqui vou estar nos peores momentos para sacarche unha sonrisa ou polo menos intentalo, nos regulares para melloralos e nos bos para disfrutalos contigo. Que xa son tres anos e non é unha broma, pero esto non é nada co que nos queda. E sinceramente creo que xa sobran as palabras, que xa o sabes todo e xa sabes que eu son das de poucas palabras, que prefiero demostrarche as cousas e así vai ser. Solo quero decirche que gracias por aguantarme cando todo iba mal, e máis ultimamente e quero que sepas que eres muy grande. 

 

"Que nada nin naide che impida ser feliz, recorda: nada é imposible si non improbable, solo cree en ti e lucha, porque nada sucede por casualidad e cando menos o esperas telo diante de ti. Aproveita as oportunidades e nunca te veñas abaixo por personas que non sabes o que vales. Sólo ti misma o sabes e valorate como tal, porque si non o fas ti naide o vai facer. Vive o presente, como si cada día fora o último, porque nunca sabes como nin cand as cousas poden cambiar".

sixteen

En primeiro lugar felicidades, felicidades por estes dezaseis anos e felicidades por ser tan grande como eres. Creo que non hai nada que non sepas pero non me quero enrollar e decirche mil cousas que probablemente xa sabes, non quero volver a repetirche que vou estar aqui para o bon o malo e o regular, porque prefiero demostrarche as cousas con feitos, día a día, como creo que xa o fixen e sin duda o seguirei facendo. O mínimo que poido facer é decirche que gracias, por todo. Por confiar en min e deixar que eu tamén o faiga en ti, por demostrarme que eres un amigo, dos de verdad e que nunca me vas a fallar e por mil cousas máis que tú xa sabes. Antón, que eres muy grande e creo que eso xa o sabes, que cho dixen mil veces e cho vou seguir decindo, que me enseñache a ver moitas cousas, e o unico que che pido e que non cambies.

verás, cuando llegaron mis 60 segundos me di cuenta de que ya tenía todo lo que quería, pero nada de lo que necesitaba. Y creo que lo que necesito está aquí. He recorrido todo este camino, para comprobar si tú piensas igual porque si es así.. la verdad no tengo nada planeado y es algo nuevo para mí. Así que tengo que hacerte una propuesta: Te propongo que no hagamos planes. Te propongo que nos demos una oportunidad. Y dejemos que evolucione por sí solo. Bueno ¿Qué me dices?. ¿Quieres no hacer planes conmigo?