lunes, 24 de octubre de 2011

¿Estás listo?

Los polos opuestos se atraen y no siempre el tiempo cura heridas, ni después de la tormenta viene la calma. No todo es blanco y negro y no, no existe la perfección. Todos, absolutamente todos, cometemos errores y tenemos derecho a recapacitar, pedir perdón y correjirlos. Todos somos seres humanos y todos tenemos al lado izquierdo del pecho un organo llamado corazón. Todos tenemos sentimientos y toda especie humana los demuestra a partir de una situación determinada. La felicidad, la tristeza... son estados de ánimo totalmente diferentes, con sentimientos distintos y que se crean ante cualquier situación de la vida diaria. Pedir perdón, saber ponerte en el lugar de otra persona y pensar en como te sentirias si fueras cualquier persona que ronda a tú alrededor, saber perdonar y sobretodo tener corazón. De eso se trata. La vida es una montaña rusa en la cual habrá momentos en los que estés ahí arriba, en lo más alto y otros, en los cuales estes ahí abajo, en los que te quieras bajar. Solo o acompañado. Pero la vida es eso, un sin fín de emociones, de sentimientos, de situaciones en los cuales tienes que saber como reaccionar. ¿Estás preparado? ¡Agárrate bien, porque vamos a disfrutar de la vida!

martes, 18 de octubre de 2011

Don't worry, be happy

    Así debéis hacer vosotros: manteneos locos, pero comportaos como personas normales. Corred el riesgo de ser diferentes, pero aprended a hacerlo sin llamar la atención.

sábado, 1 de octubre de 2011

JMM.

Pode que teña días malos, nos que naide me aguante. Pero sempre estará él para facer que señan mellores. Para sacar unha sonrisa de donde non a haiga, para facer do imposible o posible e para facer que todo seña algo mellor. Si é que él non falla. Son 11 anos e 4015 días, e cada un deles ao meu lado, son moitas cousas, moitos momentos e moitos motivos polos que confiar nel, e cada día me vai demostrando máis e máis, que él foi, é e vai ser dos amigos de verdad, dos de sempre, dos que sempre están ahí. Porque aunque lle dé unha mala contestación él estará ahí para preguntarme "Que che pasa?" e soltarme algunha tonteria seguida dunha sonrisa. Sempre estará para sentarse ao meu lado nas clases e facerme chorar de risa, e que nos acaben separando por falar e reirnos, sempre estará para facerme cosquillas, para reirse conmigo e de min en algunhas ocasiones, para quitarme o movil e irse correndo e para darme cada un dos abrazos que me da todas as mañás e tardes. E non vou poñer o típico porque penso que xa o sabes, porque non vale de nada decilo si despois non cho demostro, e pens que hasta ahora aunque non che diga todos os días estas cousas, cho demostrei bastante ben. Que solo me queda decir que gracias, gracias por ser como eres e por cada un dos detalles que te fai máis grande día a día. Gracias por todo. Estuben, estou e estarei aquí sempre, igual que o estás tú en todo o momento.

                                          QUÉROTE

Porque hay cosas que he visto y no creo.

Así que aférrate a lo que creas que conoces y no lo dejes marchar nunca.

    
Deberias saber que las cosas no son siempre lo que parecen.