sábado, 1 de octubre de 2011

JMM.

Pode que teña días malos, nos que naide me aguante. Pero sempre estará él para facer que señan mellores. Para sacar unha sonrisa de donde non a haiga, para facer do imposible o posible e para facer que todo seña algo mellor. Si é que él non falla. Son 11 anos e 4015 días, e cada un deles ao meu lado, son moitas cousas, moitos momentos e moitos motivos polos que confiar nel, e cada día me vai demostrando máis e máis, que él foi, é e vai ser dos amigos de verdad, dos de sempre, dos que sempre están ahí. Porque aunque lle dé unha mala contestación él estará ahí para preguntarme "Que che pasa?" e soltarme algunha tonteria seguida dunha sonrisa. Sempre estará para sentarse ao meu lado nas clases e facerme chorar de risa, e que nos acaben separando por falar e reirnos, sempre estará para facerme cosquillas, para reirse conmigo e de min en algunhas ocasiones, para quitarme o movil e irse correndo e para darme cada un dos abrazos que me da todas as mañás e tardes. E non vou poñer o típico porque penso que xa o sabes, porque non vale de nada decilo si despois non cho demostro, e pens que hasta ahora aunque non che diga todos os días estas cousas, cho demostrei bastante ben. Que solo me queda decir que gracias, gracias por ser como eres e por cada un dos detalles que te fai máis grande día a día. Gracias por todo. Estuben, estou e estarei aquí sempre, igual que o estás tú en todo o momento.

                                          QUÉROTE

No hay comentarios:

Publicar un comentario